Μια δεκαετία παγκόσμιος ιστός

Την 12η Νοεμβρίου του 1990, ο T. Berners-Lee και ο R. Cailliau, εργαζόμενοι στο CERN, έκαναν την πρώτη επίσημη περιγραφή του World Wide Web, βασισμένη σε μια παλαιότερη πρόταση του πρώτου.

Τότε το internet ήταν κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που ξέρουμε σήμερα: ήταν e-mail, newsgroups — και το WWW υποσχόταν πολλά.

Αρχικά, ο πρώτος browser έτρεχε στην πλατφόρμα NeXTSTEP και ονομαζόταν WorldWideWeb· εκτός από browser, ήταν και editor.

Μιας και το NeXTSTEP δεν προχώρησε, και μιας και άλλοι ήθελαν να δουλέψουν με αυτό το θαυμαστό εργαλείο που λεγόταν παγκόσμιος ιστός, αναπτύχθηκαν και άλλοι browser, όπως ο Erwise και ο ViolaWWW — και οι δύο για X-Windows (δηλαδή για unix-οειδή λειτουργικά).

Αργότερα εμφανίστηκε το Lynx (που ακόμη και σήμερα είναι χρήσιμο για SEO marketing, για όσους είναι γνώστες).

Το πλέον εξαιρετικό δείγμα browser εκείνης της εποχής εμφανίστηκε τον Φεβρουάριο του ’93, για χρήση αρχικά σε X-Windows, και λεγόταν Mosaic. Από τον Mosaic προέκυψε, τον Απρίλιο του ’94, ο Netscape. Παράλληλα, το ’93 εμφανίστηκε και ο [Cello](https://en.wikipedia.org/wiki/Cello_(web_browser) για τα Windows 3.1.

Το 1994 ήταν η χρονιά των πρώτων standards, και τον Απρίλιο του ίδιου έτους το CERN έδωσε τον κώδικα στο public domain. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο T. Berners-Lee ανέλαβε την προεδρία του νεοϊδρυθέντος W3C, στη Μασαχουσέτη.

Το 1994 έκαναν την εμφάνισή τους και οι πρώτες μηχανές αναζήτησης, το WebCrawler και το Lycos. Τον Μάρτιο του ’95 εμφανίστηκε το Yahoo!, σαν directory ακόμη.

Στα μέσα του ’95 άρχισε ο πόλεμος. Δεν επρόκειτο για πόλεμο κρατών, αλλά για πόλεμο browser. Η Microsoft, με σχετική άδεια, ανέπτυξε τον Internet Explorer 1.0 πάνω στη μηχανή του Mosaic και τον προσέφερε σαν έξτρα πάνω στα Windows 95 Plus. Όμως η σύγκρουση άναψε όταν, 3 μήνες μετά, η Microsoft προσέφερε τον IE 2.0. Ακόμη η Microsoft ήταν ουραγός· αλλά με τον IE 4.0, που ήταν σαφώς γρηγορότερος και με καλύτερη μηχανή από το Netscape, έγινε πρώτη στην αγορά το 1997.

Το ’98 η Netscape έδωσε τον κώδικα του browser της στο Mozilla, και επικεντρώθηκε σε άλλες αγορές.

Μιας και καταλάγιασαν τα πράγματα, ήταν ώρα για μπίζνες…

Η φούσκα του ίντερνετ (dot-com bubble, στη βαρβαρική) ήταν αναμενόμενη σε όσους καταλάβαιναν στοιχειώδη οικονομικά. Πολλές άγνωστες εταιρείες έκαναν τα πάντα και έδιναν τα πάντα για να αποκτήσουν πελατεία, ξεχνώντας το κλασικό «easy come, easy go» όπως έλεγε και η γιαγιάκα μου η Ηπειρώτισσα. Ο σκοπός τους ήταν να γίνουν πρακτικά μονοπώλια στους τομείς τους· όπως, βέβαια, καταλαβαίνει κανείς: αν 100 άνθρωποι προσπαθήσουν να γίνουν βασιλιάδες, ένας θα γίνει βασιλιάς, 5-6 αυλικοί, και πολλοί θα πεθάνουν προσπαθώντας — έτσι και εδώ.

Ελάχιστοι ήταν αυτοί που επιβίωσαν από τη σφαγή, όπως το Yahoo!, η Amazon και το eBay.

Αν και ιδρύθηκε το ’98, το Google είναι σήμερα η κυρίαρχη μηχανή αναζήτησης, βγάζοντας κέρδη από το πρόγραμμα διαφήμισης που έχει. Σιγά σιγά, και αρχικά με τη χρήση των forum, ο παγκόσμιος ιστός αλλάζει.

Ήδη από το ’97 εμφανίζονται τα πρώτα blog, και το ’98 ιδρύονται οι πρώτες υπηρεσίες τέτοιου είδους. Έτσι, σταδιακά, το internet από μια μοναχική υπόθεση έχει μετατραπεί σε μια κοινωνική, διαδραστική κατάσταση, με αποκορύφωμα τα πολυάριθμα Web 2.0 site — όπως το digg και το reddit.

Πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε μια μεταβατική κατάσταση, όπου το internet θα αποκτήσει πραγματικά ευρυζωνικό χαρακτήρα — μια εποχή που τα site θα ανανεώνονται με νέο, πλούσιο και ζωντανό περιεχόμενο συνέχεια· και μια εποχή που πρέπει να διαφυλάξουμε τον ανοιχτό χαρακτήρα του δικτύου, που το έκανε αυτό που είναι σήμερα.